Stel u eens voor, Lamech de vader van Noach ^[1] die tegen Adam zegt: 'Adam, vertel me nog eens hoe het was om met God te praten in de Hof van Eden, voor dat jullie van de verboden vruchten aten'? Fictief? Ja! Maar het is een gesprek dat wel degelijk plaats had kunnen vinden.

Als we naar de stambomen kijken die in Genesis staan beschreven dan zien we dat Adam pas stierf nadat Lamech al 56 jaar oud was. ^[2] (zie de tabel). En wat te denken van Abraham die tegen Shem zegt: ‘Vertel me nog eens hoe je samen met je vader Noach en je broers de Ark hebt gebouwd? En hoe was het om een jaar lang op de ark te leven met alle dieren die God had gestuurd?’ Weer een gesprek wat heel goed plaats heeft kunnen vinden. Shem stierf pas toen Abraham 150 jaar oud was (Abraham werd 175 jaar oud). ^{[3], [4]}

De Bijbel is uiterst nauwgezet in het weergeven van de leeftijden van de aartsvaders. Het vertelt hoe oud ze waren toen hun eerste kind (of het kind in de Messiaanse afstammelingenlijst) werd geboren, hoe lang ze daarna nog leefden en hoe oud ze waren toen ze stierven. ^{[5], [6]}
Met behulp van eenvoudige rekenkunde en de Bijbel kan dus nauwkeurig het geboortejaar, leven en dood (uitgedrukt in het jaar van de wereld ^[red.1]) van de aartsvaders bepaalt worden. De Bijbel vertoont hierin geen enkel hiaat.

Dus Adam, die is geschapen op de zesde dag van het eerste jaar en stierf in 930 AM, kan met al zijn nazaten gesproken hebben tot en met Noach zijn vader, Lamech, die werd geboren in 874 AM. Noach zijn zoon Shem, geboren in 1558 AM, kan met al zijn nazaten gesproken hebben tot en met Abraham die werd geboren in 2008 AM. ^[3] De datum van de zondvloed kan op die manier ook nauwkeurig worden bepaald. Genesis 7:6 zegt: ‘En Noach was 600 oud toen de vloed op de aarde was.’ Als we even in de tabel kijken dan zien we dus dat de zondvloed plaats had in 1656 AM, 352 jaar voor dat Abraham geboren werd.

Opvallend is dat Shem († 2158 AM) en Eber († 2187 AM) alle andere aartsvaders tot Abraham overleefden. Geen wonder dat in het tijdperk van de aartsvaders de Israëlieten Semieten of Hebreeërs genoemd werden.

Zijn er hiaten?

Sommige christenen zeggen (of hebben gezegd) dat er hiaten in deze bijbelse genealogie zit. De reden hiervoor, misschien goed bedoeld, is om te proberen om het bijbelse tijdpad daarmee uit te rekken, om op die manier voor een deel aan de seculiere geologie en archeologie tegemoet te komen. Echter er zitten geen hiaten in de Genesis Genealogie. Ze zijn geschreven om waterdicht te zijn! Gods woord is waar en kent geen onvolkomenheid.

Is het verslag van de Bijbel nauwkeurig?

Er staan 11 verzen in Genesis, die zeggen: ’Dit zijn de generaties [Hebrew toledoth = ‘ontstaan’, ‘historie’ of ‘ familie historie’] van …’ ^[7] Deze verklaringen staan allemaal vermeld na de gebeurtenis die ze beschrijven. Bovendien de gebeurtenissen in elk deel vonden allen plaats voor de dood van de individuen die worden genoemd. Met andere woorden het kunnen heel goed ondertekeningen of handtekeningen zijn. Dat is, colofon i.p.v. aanhef. ^[red.2]

Als dat zo is, dan zou het volgende een goede verklaring kunnen zijn. Adam, Noach, Shem en de anderen legden de gebeurtenissen die plaatsvonden gedurende hun leven vast op kleitabletten, ^[8] en gaven ze door van vader op zoon doorgaven via de lijn, Adam, Seth, … Noach, Shem …, Abraham, Isaak, Jacob etc. Onder de leiding van de Heilige Geest, selecteerde, bewerkte en compileerde Mozes deze verslagen, samen met zijn commentaar tot het boek Genesis. ^[9]

Dergelijke geschreven verslagen zouden veel hebben geholpen om de mondelinge overleveringen van de gebeurtenissen accuraat te houden. Ook de grote voorouderlijke overlap heeft daartoe bijgedragen. Met andere woorden, tussen Adam en Abraham waren er eigenlijk maar twee intermediairs nodig: Methusalem (of Lamech) en Shem.

De geneologische details van de aartsvaders wordt in de Bijbel drie keer weergegeven.
In Genesis hoofdstukken 5 en 11, 1 Kronieken 1 en Lukas 3. Laten we niet zeggen dat God geen belang hecht aan deze details. ^{[10], [11], [12]} Judas 14, refereert ook nog specifiek aan Enoch (‘de zevende van Adam’). Dit benadrukt nogmaals dat deze stambomen een nauwkeurig verslag zijn van de historie en dat we ze, net als de schrijvers uit het nieuwe testament, letterlijk moeten nemen. ^[13]

---

Die hoge leeftijden Velen hebben beweerd dat de hoge leeftijden van de aartsvaders in de eerste hoofdstukken van Genesis niet historisch zijn. Maar: 1) Niets in de tekst suggereert dat zij niet historisch bedoeld zijn. 2) Hun orde van grootte wordt ondersteund door de Sumerische verslagen. 1 3) De Hebreeuwse manier om getallen (in woorden) te schrijven maakt de kans op kopieerfouten zeer klein. 4) Er is gesuggereerd dat elk ‘jaar’ eigenlijk een maand moest zijn. Hierdoor zou Methusalem bijvoorbeeld overlijden na 80 jaar. Maar deze ad hoc veronderstelling zonder tekstuele steun houdt het geen stand, aangezien enkele aartsvaders in hun vroege kinderjaren dan al vader geweest zouden zijn. 5) De interne samenhang blijkt op diverse plaatsen. Van de leeftijden die bij overlijden worden vermeld, kan men berekenen dat Methusalem precies in het jaar van zondvloed stierf.2  Als men de (feilbare) Septuagintvertaling gebruikt, zou zijn overlijden 14 jaar na de zondvloed plaats hebben gevonden terwijl hij niet aan boord van de ark was – een interne tegenspraak. De dramatische terugval van de hoge leeftijden vind slechts plaats vlak na de zondvloed wat verenigbaar is met de rampzalige effecten op de wereld en de bevolking. 6) Er is geen biologische barrière voor de hoge leeftijden, en er zijn overtuigende genetische verklaringen (naast milieufactoren) voor de verdere terugval.3 Referenties en aantekeningen 1. De leeftijden van hun koningen voor de zondvloed lijken ook astronomisch. Wanneer we ons echter realiseren dat de Sumerische beschaving een zestigtallig stelsel gebruikten (geen tien), dan komen bij het overzetten van deze historische overleveringen de leeftijden aardig in de buurt van die van de aartsvaders in Genesis. Zie López, R., The antediluvian patriarchs and the Sumerian King List, CEN Tech. J. 12(3):347–357, 1998. 2. Sommigen commentators beweren dat de naam Methusalem afstamt van de stam muth (= dood, sterven) en shalach (= brengen of gezonden worden) zodat zijn naam de betekenis heeft van ‘Als hij dood is zal het gezonden worden’ – een profetische verwijzing naar het zondvloedoordeel. Als dat waar is, past het goed bij het feit dat hij de langst levende persoon was in de Bijbel, een teken van God’s enorme geduld en lijdzaam afwachten. 3. Wieland, C., Living for 900 years?, Creation 20(4):10–13, 1998 and Decreased lifespans: have we been looking in the right place? CEN Tech. J. 8(2):138–141, 1994.

---

Referenties en aantekeningen

^[1] Niet te verwarren met een andere Lamech, de zoon van Methúsaël een nakomeling van Kain (Genesis 4:17-18).

^[2] Overgenomen uit McIntosh, A.C., Genesis for Today—Showing the relevance of the creation/evolution debate to today’s society, 2^nd edition, Day One Publications, Epsom, UK, pp. 44–47, 2001. Merk op dat Genesis for Today andere data voor Abraham voorstelt.

^[3] Abram word voor het eerst vermeld in Genesis 11:26, en was de belangrijkste van de drie zonen geboren van Terah; het is onduidelijk of hij de eerst geborene was, cf. Shem, Noot 6. Abram verliet (C)Haran op 75 jarige leeftijd (Genesis 12:4), na de dood van Terah (Handelingen 7:4) die stierf op 205 jarige leeftijd (Genesis 11:32). Dit zou betekenen dat Abram werd geboren toen Terah 130 was, ofwel in AM 2008.

^[4] Abram’s naam, die ‘verhoogde vader’ betekent, werd toen Abram 99 jaar oud was, door God verandert in Abraham (Genesis 17:1,5), wat betekent ‘vader van vele’ .

^[5] Bijvoorbeeld Genesis 5:3–6: ‘En Adam leefde honderd dertig jaren, en gewon een zoon naar zijn gelijkenis, naar zijn evenbeeld, en noemde zijn naam Seth. En Adams dagen, nadat hij Seth gewonnen had, zijn geweest achthonderd jaren; en hij gewon zonen en dochters. Zo waren al de dagen van Adam, die hij leefde, negenhonderd jaren, en dertig jaren; en hij stierf. En Seth leefde honderd vijf jaren, en hij gewon Enos.… ’.

^[6] Of Noah’s three sons, born after Noah turned 500 (Genesis 5:32), although Shem (the son in the covenant line) is mentioned first, Japheth is described as the elder (Genesis 10:21), so presumably Japheth was born when Noah was 500; Ham is called the younger (Genesis 9:24). Genesis 11:10 says, ‘Shem was one hundred years old, and begat Arphaxad two years after the flood’; i.e. Shem was 100 in AM 1658, and so would have been born AM 1558, when Noah was 502.

^[7] Genesis 2:4; 5:1; 6:9; 10:1; 11:10; 11:27; 25:12; 25:19; 36:1; 36:9; 37:2.

^[8] Most of the events of Creation Week in Genesis 1 occurred before Adam was created, so must have been revealed by God, probably to Adam.

^[9] The Lord Jesus Himself and the Gospel writers said that the Law was given by Moses (Mark 10:3; Luke 24:27; John 1:17), and the uniform tradition of the Jewish scribes and early Christian fathers, and the conclusion of conservative scholars to the present day, is that Moses wrote Genesis. See Grigg, R., Did Moses really write Genesis? Creation 20(4):43–46, 1998.

^[10] Cf. the importance of repetition of incident in Genesis 41:32 and Acts 10:9–16; 11:10.

^[11] For a discussion of the mention of Cainan in Luke 3:36, see Cainan: How do you explain the difference between Luke 3:36 and Gen. 11:12?

^[12] For a discussion on how many people there were pre- and post-Flood, see Batten, D., Where are all the people? Creation 23(3):52–55, 2001.

^[13] The key to understanding any portion of the Bible is to ascertain the purpose of the writer of that part. A straightforward reading of these three records indicates that the writers intended to give a complete genealogical record from Adam to Abram/Abraham (and on to the kings of Judah in 1 Chronicles, and on to the Lord Jesus Christ in Luke 3). See Biblical genealogies.

^[red.1] Het jaar van de wereld, meestal afgekort tot AM (Anno Mundi). De eerste scheppingsdag is jaar 0 AM.

^[red.2] Zie bv de kleitafeltheorie van Wiseman en/of download de Nederlandse vertaling van het boek bij Stichting De Oude Wereld: Ontdekkingen over Genesis van P.J. Wiseman. Dit boek toont uiterst boeiende resultaten van archeologisch onderzoek in Sumerië, de bakermat van de tegenwoordige beschavingen. Het geeft overtuigend bewijs van het bestaan van de schrijfkunst direct na de vloed en werpt licht op kleitabletten van voor de zondvloed die de basis van Genesis moeten hebben gevormd.

artikelenoverzicht

Originele Engelse tekst op: www.answersingenesis.org/creation/v25/i2/ancestors.asp