Waarom een leeftijd van 3 miljard jaar voor de oceanen niet mogelijk is!
Uit: Argumenten voor een jonge aarde, WIG
Vertaald uit Evidence for a young world by Dr D. Russel Humphreys

Niet genoeg modder op de zeebodem.

Elk jaar belandt er door de erosie van water en wind 25 miljard ton modder en gesteente in de oceanen.[1] Dit materiaal stapelt op als sediment (d.w.z. modder) op het harde (door lava ontstane) bodembasalt van de oceaan. De gemiddelde dikte van deze modderlaag, inclusief de continentale hellingen, is minder dan 400 meter.[2]

Het belangrijkste en meest bekende afvoermechanisme van deze modder is subductie door bewegingen van aardschollen. Dat wil zeggen dat de bodem van de oceanen of aardschol langzaam (een paar cm/jaar) onder de continenten schuift, waarbij een gedeelte van het sediment wordt meegesleept. Volgens de gangbare wetenschappelijke literatuur zorgt dit proces voor een jaarlijkse afvoer van slechts 1 miljard ton per jaar.[2] Voor zover bekend stapelt de andere 24 miljard ton zich jaarlijks op. In dit tempo zou de huidige hoeveelheid sediment in minder dan 12 miljoen jaar[3] zijn afgezet.

Volgens evolutionistische theorieën vinden deze processen echter al plaats zolang de oceanen bestaan, naar verondersteld 3 miljard jaar. Als dat zo zou zijn impliceren de bovenstaande snelheden dat de oceanen totaal dichtgeslibd zouden moeten zijn met tientallen kilometers diep modder. Een alternatieve verklaring is dat het water van de zondvloed, dat van de continenten afstroomde, de huidige hoeveelheid modder in korte tijd heeft neergelegd, zo’n 5.000 jaar geleden.

Niet genoeg natrium in de zee.

Elk jaar voeren rivieren[4] en andere bronnen meer dan 450 miljoen ton natrium naar de oceanen, Slechts 27% van dit natrium verdwijnt weer uit de zee.[5], [6]

Voor zover bekend blijft de rest in de oceanen waar het accumuleert. Als de oceanen oorspronkelijk geen natrium bevatten, zou de huidige hoeveelheid natrium in minder dan 42 miljoen jaar bereikt zijn, naar de hedendaagse aanvoer en afvoer snelheden.

Dit is aanzienlijk minder dan de evolutionistische leeftijd van de oceanen van 3 miljard jaar. Het gebruikelijke antwoord op dit probleem is dat de natriumaanvoer aanvankelijk minder was en de afvoer groter. Maar zelfs berekeningen die zo genereus mogelijk zijn voor evolutionistische scenario’s, komen nog steeds uit op een maximale leeftijd van 62 miljoen jaar.3, 4, [7]

Vergelijkbare berekeningen[8] voor andere elementen in het zeewater resulteren in nog veel jongere leeftijden voor de oceanen.

Lees meer over dit onderwerp in dit Engelstalige artikel.



Referenties en aantekeningen

[1] Gordeyev, V.V. e.a., ‘The average chemical composition of suspensions in the world’srivers and the supply of sediments to the ocean by streams’, Dockl. Akad. Nauk. SSSR 238 (1980) 150.
[2] Hay, W.W., e.a., ‘Mass/age distribution and composition of sediments on the ocean floor and the global rate of subduction’, Journal of Geophysical Research, 93, No B12 (10 December 1988) 14,933–14,940.
[3] Dit is een theoretisch maximum, het sluit een oudere leeftijd uit, maar geen jongere.
[4] Maybeck, M., ‘Concentrations des eaux fluviales en elements majeurs et apports en solution aux oceans’, Rev. de Geol. Dyn. Geogr. Phys. 21 (1979) 215.
[5] Sayles, F.L. en P.C. Mangelsdorf, ‘Cation-exchange characteristics of Amazon River suspended sediment and its reaction with seawater’, Geochimica et Cosmochimica Acta 41 (1979) 767.
[6] Austin, S.A. en D.R. Humphreys, ‘The sea’s missing salt: a dilemma for evolutionists’, Proc. 2nd Internat. Conf. on Creationism, Vol. II, Creation Science Fellowship (1991) in press. Address, ref. 12.
[7] Het is belangrijk te beseffen dat dit niet de actuele leeftijd is, maar een maximaal mogelijke, volgens deze aannames. De bijbelse leeftijd van ongeveer 6000 jaar is dus heel goed mogelijk.
[8] Austin, S.A., ‘Evolution: the oceans say no!’ ICR Impact No. 8 (Oct. 1973) Institute for Creation Research, Address ref. 21.

artikelenoverzicht